Amsterdam, April 5, 2009 [updated april 2010]
Plea for Reconciliation between the Netherlands
and the Aboriginal Yolngu people of NE Arnhem Land
Your Majesty, Excellencies, Prime Minister and Members of the Cabinet,
In February 2009 I informed the members of the Dutch Senate (Eerste en Tweede Kamer) of my plea for reconciliation between the Netherlands and the Aboriginal Yolngu people of NE Arnhem Land in northern Australia.
Such a reconciliation is in the interest of both our nations. I have also sent this concept for reconciliation to Yolngu leaders in Australia. Within weeks I received an open audio-letter from respected Yolngu elder Djalu Gurruwiwi and his father Monyu (deceased).
This -in my view historical- letter is dated February 22, 2009. In its broadest sense it contains a message of reconciliation and healing for everyone, but adresses itself specifically to Her Majesty the Queen, the Prime Minister and the Government.
Under these circumstaces, please allow me to also inform Your Majesty, Excellencies, Prime Minister and Members of the Cabinet of my plea for reconciliation.
Djalu Gurruwiwi's message can be heard onhttp://www.workingpapers.com.au/publishedpapers/2709.html.
This letter from Australia shows the strong wish to reconcile and heal on government level. This seems not only a good idea, but also a very reasonable offer, or gift, which I think we in the Netherlands should consider very seriously.
This is because, while in my own plea for reconciliation I mentioned issues like trust, friendship and respectful and fruitful cooperation, the Yolngu people themselves go still further by offering us healing and their love for people from a traditional perspective. I think this is very brave and a strong confirmation of Yolngu goodwill.
As you probably know, the Yolngu clans of NE Arnhemland consists of two parts -or moities- called Dhuwa and Yirritja. This divides the traditional ownership of the land, the sacred places, the law (Rom), animals, plants, seasons, etc.
Thus Djalu Gurruwiwi is member of the Galpu clan, of the Dhuwa moiety.
Reconciliation between the Netherlands and the Yolngu, though, concerns primarily our relationship with the Yirritja clans. Particularly in relation to the stories from the Gumatj family, - about their 'Grandfather' and his "first contact" and battle with the Dutch at Blue Mud Bay, on the east coast of Arnhem Land, in 1623. According to historians this battle concerned Dutch deserters on the VOC ship Arnhem. The captain's name was Willem van Coolsteerdt, or Colster. (Sigmond & Zuiderbaan 1995; Kenny 1995; Feeken & Feeken 1970; Howgego 2003; Heeres 1899.)
May I say that the northern Australian Aboriginal people - namely the Wik, Tiwi and the Yolngu - have explicitly indicated the wish to reconcile and that in 2007 a Wik delegation even came to the Netherlands for this very purpose. To forgive and offer a gift of reconciliation, which at the time was officially received by the chairperson of the Dutch Senate (Eerste Kamer).
I would like to clarify a bit more about the importance of reconciling with the Australian Aboriginals through some information about the Yolngu culture and our shared history.
As I wrote earlier to the Dutch Senate, Yolngu-Dutch relations date from the 1623 invasion of the VOC ship Arnhem in NE Arnhemland, in an area known as Blue Mud Bay . I wrote about how the Yolngu 'Grandfather' warned the Dutch to leave them alone and turn back. And how the Dutch reacted to these warnings with a rain of bullets.
About Blue Mud Bay the following:
"Gangan Outstation, which lies northwest of Blue Mud Bay, is the homeland of the Dhalwangu people and the most sacred site of the Yolngu Yirritja moiety.
Barama, the great creator Ancestor and lawgiver of the Yirritja, came upriver from Blue Mud Bay, emerging at a freshwater site known as Gulutji. It was at this site that he called together a council of Dhalwangu elders and sent off two, Lany'tjung and Galparimun, to give the law to all Yirritja people. This story is the Yirritja equivalent to the great, and better known, Dhuwa creation myth of the Djang'kawu Sisters, which begins on the beach at Yalangbara, just to the south of Yirrkala.
The area between Gangan and Blue Mud Bay is a vast flood plain. During the Wet, rainwater falling upstream flows southeast towards the Bay, eventually causing the river to spill its banks. At the height of the Wet, a plume of fresh water actually pushes out into the Bay so far that men in their canoes can dip their hands into the open water and drink from it. Conversely, as the land dries out after the monsoons stop, salt water from the Bay extends farther and farther upstream, and the waters of the swampland become increasingly brackish until the weather turns and the cycle starts over again.
The mixing of freshwater and saltwater, the literal ebb and flow of opposites, the balancing of contrasting forces, serves as a metaphor that captures the vital essence of Yolngu thought. This is perhaps most clearly seen in the division of everything in the natural world into the Dhuwa and Yirritja moieties, but it is a structure that pervades Yolngu philosophy and Yolngu art at every level.
(Sacred Dhalwangu clan painting shows) the flow of the sacred waters of Gangan from the area at Gulutji, whence Barama emerged to deliver the Yirritja law, down to the saltwaters of Blue Mud Bay. It thus serves to identify the Dhalwangu with the sacred origin of Yirritja law. And through this area, geographically, flow the fresh and salt waters with the tide and with the seasons.
The seasonal patterns change here into those that are typical of Dhuwa clans, and indeed the area where the floodplain of Baraltja flows out into the Bay is Dhuwa Djarrwark clan country. That area is often associated with the home of the lightning snake, Baraltja (or Mundukul). The Djarrwark clan is in the important yothu yindi (mother-child) relation to the Dhalwangu. Certain marks within the Dhuwa landscape, though, indicate Yirritja presence, or as (a spokesman) says, "we can easily mix it."
As the mixing of salt and fresh water begins, it is culturally mirrored in a mixture associated with both Dhuwa and Yirritja clans.
The journey of the freshwater down the creek from Gulutji to the sea, from fresh to salt, from liquid evaporating into clouds that will in return send fresh water back to the country, is a Yolngu metaphor for the journey of the soul or spirit of man. [Close by is the sacred country and burialground for the Dhalwangu clan, called Garraparra. Dhalwangu lore identifies this area with the "mother figure" Mamaparra.] The confluence of salt and fresh, the traversing of Yirritja and Dhuwa country with its connotations here of the yothu yindi (mother-child) relationship, all are central to Yolngu philosophy."
The story of the Battle of Blue Mud Bay gained international fame thanks to Yolngu elder and Aboriginal ambassador George Burrarrwanga. Together with his familymembers he recollects the violent conflict between the Dutch sailors and his ancestors .
('The Battle of Blue Mud Bay' story can be heard on the Australian Broadcasting Corporation (ABC) radio-program "Australia on the Map" (2005); www.abc.net.au/rn/hindsight/stories/2006/1724508.htm)
A synopsis goes thus.
"This is the compelling story of first contact between Aboriginals and Europeans along the coast of the Northern Territory, when the Dutch ship The Arnhem landed in Blue Mud Bay.
While there are very few records about these events in the Dutch archives, the meeting has a significant presence in Aboriginal oral accounts of pre-colonial history, and offers an insight into Indigenous resistance against the first white men to set foot on Australian shores.
George Burrarrwanga and his father Matjuwi Burrarrwanga tell the story of their famous ancestor who organised Yolngu defence against the Dutch in the early 17th century.
The story reveals the heroic resistance by their Yolngu grandfather as he repels a Dutch landing party from the first European vessel to reach the shores of Arnhem Land, while magically slapping away musket balls fired at him and eventually spearing three men with one spear(!).
Traditional Yolngu song and dance tell in graphic detail of the area where the encounter took place and form the backbone of George's workshops and performances, in which he re-enacts his ancestors' battle with the Dutch.
With the authenticity of tribal life of the Northern Territory 'that beats with the heart and soul of ancient Australia', George appears near naked on stage carrying spear and woomera, while he relates Yolngu history to contemporary issues and to the aspirations of his indigenous community."
George Burrarrwanga also came to the Netherlands, where he visited the replica of the VOC yacht Duyfken. Partly as a result of this visit, he decided to use the story of the battle of his forefathers with the Dutch in his One Man Show. His views can be read in an interview with him (2005; Lindsay Murdoch).
…"My show sends out many messages. White fellas and black fellas have got to come together in a new era but they can't do that until they know the truth of the past."
George Burrarrwanga says the world must understand that Aboriginal people are "human beings on this planet - we are people who will not be pushed around".
“Respect is the most important thing,” he states emphatically. “It’s the first thing. You respect our lore, we respect your law. That way we can live together.”
Traditional life has inspired Burarrwanga’s desire to create a better future for the next generation through productive partnerships with the balanda (whitefella) world. He says that by combining the technical expertise of the balanda and the Yolngu knowledge of the land and the environment we can create the right future for our kids.
Throughout his career, Burarrwanga was active in promoting reconciliation and cross-cultural understanding between black and white. George believes it is important to share knowledge with as many people as you can, and only through sharing knowledge between black and white can we reach true reconcilliation.
“If people want to understand us, we have to be ready to supply them with the knowledge they are looking for – to bring us together."...
George died in June of 2007. He was 50 years old.
The overall aim of this information is to show the Netherlands how much reconciliation has to offer and to point out the need and benefits of its endorsement.
May I suggest that it would be wise and prosperous for the Dutch government to take a favorable position towards an official reconciliation and to notify the appropriate Aboriginal tribal organisations thereof.
Sincerely,
Cor van Keuk;
Wititj custodian.
Sources;
- on Blue Mud Bay:
homepage.mac.com/will_owen/iblog/C1403073609/E20060514122418/index.html - 31k -
award/artist/Wo_5180.htm
- on George Burarrwanga and the conflict of 1623 between the Dutch and Yolngu :
www.theage.com.au/news/music/yolngu-rocknroll-man/2005/07/25/1122143782740.html -
http://www.guardian.co.uk/news/2007/jul/19/guardianobituaries.obituaries
www.abc.net.au/rn/hindsight/stories/2006/1724508.htm
- Djalu Gurruwiwi's message: http://www.workingpapers.com.au/publishedpapers/2709.html.
Amsterdam, April/May 2010
to Djalu Gurruwiwi, John Allan, family and friends.
Dear Djalu, dear John,
It has been a year since I sent my plea for Yolgnu/Dutch reconciliation to the Dutch government. What now follows is a translation. I believe this reconciliation is an integral part of the healing taking place between our two nations. I would like your views on this important matter and critical feed-back on the way I have represented Yolngu culture and interest here in my own native country, the Netherlands.
I think it is important to know about reconciliation-protocol and who is allowed to represent the Yolngu side in this story.
Are these the traditional owners of Blue Mud Bay, the Gumatj family or the Dilak Authority?
What is the perspective of the Galpu nation on the Wititj healing as in relation to the inspiration and energy behind this lobby to reconcile?
And on the long term, would it be possible to work towards a ceremony of Yirratja, Dhuwa and the Dutch together. Should this happen on a government level.
I would be very grateful if you'd look upon this issue of unfinished business and reconciliation with the Dutch with compassion.
My wishes are for healing the past for a better future.
May I ask you please to help.
And a warning that this plea contains the names and voices of people who have died, which may have a disturbing effect.
With respect and best wishes,
Cor van Keuk;
Wititj custodian.
From: corvankeuk@hotmail.com
Subject: persbericht 'pleidooi verzoening' feb 09 ex Ravage, translate
Date: Fri, 27 Feb 2009 15:44:13 +0100
Amsterdam, 27 februari 2009
Geachte Heer, Mevrouw,
Hieronder vindt u mijn verzoek aan de 1e en 2e Kamer voor verzoening met het Australisch Aboriginal Yolngu volk, u mogelijk bekend vanwege de jaarlijkse Garma festivals in Australië en de yirdaki (didgeridoo) masterclasses van Djalu Gurruwiwi. Ik zou uw krant graag uitnodigen deze verzoenings-lobby te helpen door onze kamerleden eveneens te wijzen op het belang daarvan.
Tijdens de Gouden Eeuw kwam de VOC in oorlog met het Aboriginal Yolngu volk in het noorden van Australië. In de afgelopen jaren heeft Nederland zich verzoend met de Tiwi en de Aurukun, maar met de Yolngu is dat nog niet gebeurd. Daar moet nu verandering in komen. Dat schreef ik in een open brief aan de leden van de Eerste en Tweede Kamer.
Het zou fantastisch zijn als we dit in Nederland op een waardige manier konden laten gebeuren. Uw hulp of feedback –van welke aard dan ook- is van harte welkom. Het zou ook fijn zijn -mocht u mensen kennen met enthousiasme of interesse voor deze zaak- als u dit bericht aan hen zoudt willen doorsturen.
Met vriendelijke groet, Cor van keuk==========================
Een Yolngu kind. (foto: Cameron Herweynen)
Tijdens de Gouden Eeuw kwam de VOC in oorlog met het Aboriginal Yolngu volk in het noorden van Australië. In de afgelopen jaren heeft Nederland zich verzoend met de Tiwi en de Aurukun, maar met de Yolngu is dat nog niet gebeurd. Daar moet nu verandering in komen, stelt Cor van Keuk in een open brief aan de leden van de Eerste en Tweede Kamer.
PLEIDOOI VOOR VERZOENING
Op 6 januari verzond ik een open brief aan het parlement met het verzoek om verzoening tussen Nederland en het Aboriginal Yolngu volk in het noorden van Australië. Het is mijn ideaal dat die verzoening gebeurt op basis van integriteit en vriendschap, en in ons wederzijds belang.
Daarom vind ik het verheugend dat het verzoek ter kennis is gesteld van de commissie voor Buitenlandse Zaken, Defensie en Ontwikkelingssamenwerking van de Eerste Kamer.Graag zou ik u iets meer vertellen over de historische kant voor deze broodnodige verzoening.
Nationale verzoening
In 1606, 1623 en in 1705 vonden er 'invasies' plaats van Nederlandse bemanningen van de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) in de stamgebieden van drie Noord-Australische volkeren. Dat waren de van oudsher soevereine naties van de Aurukun, Yolngu en Tiwi. In de afgelopen jaren heeft Nederland zich verzoend met de Tiwi (in 2005) en de Aurukun (in 2007). Maar met de Yolngu is dat nog niet gebeurd.
Viering van 400 jaar bilaterale betrekkingen
Nederland-Australië, Ridderzaal 2006
Dat vind ik des te meer onbegrijpelijk, omdat twee Yolngu-vertegenwoordigers, samen met vertegenwoordigers van de andere stammen, wel deelnamen aan de herdenking in 2006 van 'Nederland-Australië: 400 jaar'. Ze werden daarbij zelfs voorgesteld aan kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima. Zoals u waarschijnlijk weet vond begin verleden jaar ook de nationale verzoening (Reconcilliation) plaats in Australië zelf.
Het blijft echter een historisch feit dat ons conflict met de Yolngu nooit werd bijgelegd. En ook al valt het in onze dagelijkse realiteit misschien moeilijk te begrijpen, in de Yolngu-relatie met Nederland leeft de staat van oorlog nog altijd voort. Met verzoening valt dus veel te winnen.
Staat u me toe hier eerst nadrukkelijk op het gevaar te wijzen van de mogelijkheid van schade aan het imago van leden van de koninklijke familie. Dit vanwege de betrokkenheid van de kroonprins en prinses Máxima bij de herdenkingen in 2006. Aan de andere kant, voor de Yolngu zou het een pijnlijke ervaring zijn als de oude -negatieve- gevoelens naar boven worden gebracht. Zoiets stelt beide partijen in een slecht aanzien.
Nu de oude conflictsituaties met de Tiwi en Aurukun (in 2005 en 2007) zijn bijgelegd, is er geen andere optie dan ons ook te verzoenen met de Yolngu. Het zou ons land sieren indien de Kamerleden eveneens tot zo een besluit zouden komen. Hoe het ook zij, de Yolngu verdienen het dat Nederland hierin haar standpunt bepaalt, zodat de mensen ter plekke kunnen overleggen hoe verder te gaan.
Daartoe heb ik mijn concept voor verzoening ook verstuurd naar de desbetreffende Yolngu-stammen en aanverwante organisaties in Australië. Want met het oog op de betrokkenheid van de koninklijke familie zou het ons aller ambitie moeten zijn dat verzoening plaats vindt nog vóór een mogelijke abdicatie van de koningin. Recentelijk heb ik daar een (audio)brief over ontvangen uit Australië, uit naam van stamoudste Djalu Gurruwiwi, met als titel 'Djalu Heals the World'.
Het volgende is uit de introductie bij deze 'Letter from Australia' :
'...As a bigger international audience got to know Djalu, they saw not only a man possessed with spreading the message of the yidaki - but also an incredibly generous and open-hearted human being. In between hosting the throng of overseas visitors who made their pilgrimage to his ramshackle house in remote Arnhem Land, Djalu balanced his time between family, community, ceremonial and public duties. In his Gunyangara' community, Djalu is a highly respected elder and a Christian leader - having completed studies in theology at NungalinyaCollege in 1994 in Darwin...'. ( - http://www.workingpapers.com.au/publishedpapers/2709.html )
VOC
Voor een toenadering wordt het nu van essentieel belang dat Nederland zich realiseert wat voor fouten er gemaakt zijn die om verzoening vragen. Om het simpel te houden, alles wijst er op dat er twee - voor Aboriginals belangrijke- taboes werden gebroken. Gelukkig is het niet moeilijk om deze te begrijpen.
Het eerste voorval met de Yolngu vond aan het begin van de Gouden Eeuw plaats. In 1623 drong de bemanning van het VOC-schip de Arnhem binnen in het stammengebied van de Yolngu, wat nu Noord Oost Arnhemland heet. Aanmaningen om weg te gaan werden destijds beantwoord met Nederlandse kogels. In de ogen van de Yolngu-voorouders betekende dat oorlog; en deze oorlog is het die voortleeft in onze geschiedenis als de Slag bij Blue Mud Bay.
Anders dan in onze westelijke cultuur beleeft men dit in Australië als psychisch spirituele (voorouderlijke) werkelijkheid. En al was er aan beide zijden sprake van geweld, de Yolngu mogen we daar niet verantwoordelijk voor stellen. De fout -als ik het zo mag noemen- van destijds was de Nederlandse onwetendheid omtrent de Yolngu-beschaving en Aboriginal territoriale soevereiniteit. Dat we daar nu meer over weten maakt het des te realistischer dat we de oude conflictsituatie op gaan lossen.
Wat daarna fout ging is van meer recente datum. In 2006 herdachten we de 400-jarige relatie met Australië. Ons land deed dat onder de noemer van 'Nederland-Australië: 400 jaar vriendschap'. Daarbij werd een tweede taboe gebroken. En misschien is dit wel het belangrijkste taboe van de Australische Aboriginal beschaving.
Bij de herdenking in 2006 schreef onze regering dat de relatie met Australië 'door de eeuwen heen een sterk vriendschappelijk karakter' heeft gehad. Laat mij u echter zeggen dat juist het tegendeel daarvan waar is. Van 400 jaar vriendschap tussen (de Aboriginals van Noord) Australië en Nederland is jammer genoeg eigenlijk nooit enige sprake geweest.
Babymoord
Het moge duidelijk zijn dat dit voorwenden van vriendschap tegen de waarheid indruist. Nederlandse vroege contacten met Australië -dus met de Wik (Aurukun) en Yolngu stammen in 1606 en 1623- worden gemarkeerd door vrouwenroof, ontvoering, bloedbaden en uiteindelijk het verdrijven van de VOC.
In 2006 onthulden de Wik-stamoudsten dat er zelfs sprake was van een dubbele babymoord. Dat was een historische onthulling, die ze deden aan de Nederlandse parlementaire delegatie die destijds een bezoek bracht. Daarover staat in het delegatierapport onder andere dit te lezen:
"Van Brisbane ging de reis … naar de afgelegen nederzetting Aurukun… aan de Golf van Carpenteria. Aan deze Golf bevindt zich Kaap Keerweer, een benaming die vermoedelijk reeds in 1606 aan deze kaap is gegeven, ter markering van het feit dat de locale bevolking er in geslaagd was gewapende Nederlandse zeevaarders tot terugkeer te dwingen. …
De nakomelingen van de oorspronkelijke bewoners vertelden prachtige verhalen over de strijd die hun voorouders met de eerste Europese [Nederlandse] bezoekers van de Kaap hadden geleverd. Met veel verdriet werd gewag gemaakt van de «moord» op blauwogige baby’s die begin 17e eeuw geboren zijn. De door Europeanen verwekte kinderen werden vaak aangezien voor geesten die een gevaar vormden voor de zwarte, oorspronkelijke bewoners."
Daarom vrees ik dat door een niet-bestaande oude vriendschap voor te wenden onze regering een ernstig -en traditioneel gezien 'dodelijk'- taboe heeft gebroken. Met dit verschil: dat het bij deze ernstige zogeheten 'misdaad' om iets recents gaat. Dus niet over de 'voorvaders' uit de 17e eeuw, maar nadrukkelijk over onze relatie met de Yolngu van nu.
In het Nederlands praat je dan over zaken als misleiding, onbetrouwbaarheid, gemeenheid, enz. In de Aboriginal beschaving heet zoiets van oudsher een kwade of boze 'geest'. Te vergelijken met wat de parlementaire delegatie schreef aangaande 'geesten die een gevaar vormden voor de zwarte, oorspronkelijke bewoners.'
Vandaar dat een taboe daarover nog altijd bestaat. Ik vind het in ieders belang dat we erkennen dat er van Nederlandse zijde fouten zijn gemaakt en dat een zekere vorm van spijtbetuiging op zijn plaats zou zijn. Zonder dit inzicht zal verzoening met de Yolngu misschien niet eens kunnen plaatsvinden.
Geachte Kamerleden, u kent de ambtelijke wegen die zijn gevolgd om tot verzoening te komen met de Wik- en de Tiwi-volkeren beter dan ik. Maar de relatie met de Yolngu is anders. Verzoening -de gemaakte fouten weer recht zetten- zou juist voor u, als volksvertegenwoordigers, een gelegenheid zijn ons land te presenteren met moed, trots en eerlijkheid.
De Yolngu valt daarover niets te verwijten. En wezullen de hand in eigen boezem moeten steken. Maar dan heeft verzoening ook veel te bieden. Nederlanders en Australiërs mogen er fier op zijn wanneer er -net als bij de Wik en de Tiwi- achter de trieste ervaringen met de Yolngu eveneens officieel een punt kan worden gezet. Dan kan onze relatie zich gaan richten op vertrouwen, vriendschap en een respectvolle en vruchtbare samenwerking.
Hoogachtend,
Cor van Keuk;
Wititj custodian.
- www.abc.net.au/radio/rpf/stories/s1315756.htm
Over de ‘Slag bij Blue Mud Bay’; eerste contact tussen Yolngu Aboriginals en Nederland in 1623.
Website van Djalu Gurruwiwi.
Jaarlijkse viering van de Yolngu cultuur, gepresenteerd door stamoudsten van de Yothu Yindi Foundation;
- www.healingplace.com.au/healingtourism.html
Dilthan Yolngunha: respite and healing, Yolngu way.
